… και επαληθευω μια στο τοσο
οσα νοιωθω.
Γιατι θελω
οταν λεω σ’ αγαπω να νοιωθω
σε καθε κυτταρο μου με ακριβεια
τον ηχο που το στομα μου ελευθερωνει
με προορισμο τα αυτια σου.
Γιατι ελπιζω
πως οταν ο ηχος μου σε φτασει
μες τη καρδια σου θα φωλιασει
και σαν ηλεκτρισμος θα σε χτυπησει.
Γιατι πιστευω
πως αν σε πλημμυρισω δεν θα μπορεις να σωθεις
και μαζι μου θα θες να αφησεις πνοες και ζωη
πανω σε ασπρα σεντονια.
Γιατι ταξιδευω
οταν μου μιλας
και στο χαμογελο σου
φευγω σε αλλους κοσμους, εκεινους του φωτος.
Γι’ αυτο επαληθευω μια στο τοσο
οσα νοιωθω …
Post with 2 notes
I feel like hiding in each raindrop that falls, running down my window glass, before it crushes the ground. Imagine that sweet collision if you’re the ground and I’m the raindrop.
Post with 1 note
I love getting lost in your eyes, but I’m trying to manage it to be only for small intervals of time. I’m too afraid if I surrender to them, I will get so lost, I won’t be able to ever find my way back to them again as the first time ….
Page 1 of 6